ความผิดปกติของสายตาหรือการมองเห็นไม่ชัดนั้นเกิดจาก

  โรคตา (Eye diseases) หมายถึงมีความผิดปกติในส่วนต่างๆของตาที่แสง จากภาพจะต้องผ่านก่อนที่จะไปตกลงบนจอรับภาพ โรคตาที่ทำให้เกิดความผิด ปกติของสายตานั้น ได้แก่

  โรคสายตา (Refractive error) ในการมองเห็นปกติ แสงจากวัตถุเมื่อผ่านกระ จกตา และเลนส์แก้วตา จะถูกหักเหและโฟกัสลงบนจอประสาทตา ถ้าตาปกติดีและ แสงโฟกัสลงบนจอประสาทตา ถ้าตาปกติดีและแสงโฟกัส ลงบนจอประสาทตาพอ ดี ภาพที่เห็นก็จะชัด แต่ถ้าแสงโฟกัสก่อนที่จะถึงจอประสาทตา (สายตาสั้น) หรือ แสงโฟกัสหลังจอประสาทตา (สายตายาว) ภาพที่เห็นก็จะไม่ชัด โรคสายตามีอยู่ 4 ชนิดดังนี้คือ

โดยทั่วไป

 การแก้ไขภาวะสายตาผิดปกติจะใช้การแก้ไขกำลังการรวมแสง หลักการทั่วไป คือ ลดกำลังการรวมแสงของตาลง ในผู้ที่มีสายตาสั้น และเพิ่มกำลังการรวมแสง ของตาขึ้นในผู้ที่มีสายตายาว แต่เดิมวิธีการที่จะทำให้ผู้ที่มีภาวะสายตาผิดปกติ สามารถมองเห็น ได้ชัดเจน จะมีอยู่ 2 วิธี

แว่นสายตา

 เป็นวิธีที่แพร่หลายและปลอดภัยที่สุด แต่ในขณะเดียวกันก็มีคนจำนวนมากไม่ สามารถสวมแว่นสายตาได้ด้วยเหตุต่างๆกัน เช่น ผู้ที่มีสายตาแตกต่างกันมากใน แต่ละข้างหรือผู้ซึ่งประกอบอาชีพที่ไม่เอื้ออำนวนต่อการส่วมแว่นสายตา เช่น พนัก งานต้อนรับบนเครื่องบิน ประชาสัมพันธ์ เป็นต้น

เลนส์สัมผัส

 เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่นิยมกันมาก อย่างไรก็ตาม คนจำนวนมากไม่สามารถใส่ เลนส์สัมผัส ได้เนื่องจากแพ้เลนส์สัมผัสหรือแพ้สารในน้ำยาล้างทำความสะอาด และภาวะแวดล้อมบางอย่างที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการใส่เลนส์สัมผัส เช่น ที่ซึ่งมีฝุ่น ควัญมาก รวมไปถึงการทำกิจกรรมบางอย่าง เช่น การว่ายน้ำ หรือ ดำน้ำ เป็นต้น